معمولاً هيچکس به ما چگونه دست دادن را ياد نمي دهد.اما اگر دقت کرده باشيد خانم ها و آقايان به اشکال متفاوتي دست مي دهند. حتي اين تفاوت ها در شغل ها و شخصيت هاي مختلف و وضعيت هاي روحي متفاوت قابل مشاهده است.

هنگامي که خانم ها مي خواهند احساسات صادقانه خويش را به خصوص در مواقع بحراني زندگي نسبت به خانم هاي ديگر ابراز کنند، با يکديگر دست نمي دهند بلکه دست هاي فرد مقابل را به نرمي در دست هاي خود گرفته و با حالت چهره، همدردي عميق خود را بيان مي کنند. چنين رفتاري در برخورد با آقايان به ندرت اتفاق مي افتد. به نظر مي رسد خانم ها اين رفتار را فقط براي ارتباط با همجنسان خود انتخاب کرده اند. از نحوه دست دادن افراد مي توان بسياري از خصوصيات کلي يا لحظه اي آن ها را با دقت زيادي تشخيص داد!!

 کف دست عرق کرده و خيس نشان دهنده دلهره و نوعي هيجان غير عادي است. اگر کف دست شما زياد عرق مي کند، به احتمال زياد شخصيت نگران و مضطربي داريد. به خاطر داشته باشيد که اگر اينگونه ايد حتماً دستهايتان را قبل از دست دادن با ديگران خشک نماييد. حتي بعضي بيماري ها نيز در کف دست هاي شما علايمي ويژه ايجاد مي کنند. در بيماري پر کاري غده تيروئيد کف دست ها مرطوب و گرم مي شود و در هنگام اضطراب کف دست ها مرطوب و سردند. سُست و شل دست دادن بيانگر شخصيتي سرد، درونگرا و احتمالاً متکبر است. بيش از حد محکم دست دادن نيز به همين اندازه ناراحت کننده و خارج از عُرف است. به ويژه در نخستين ملاقات ها بايد از هر دوي آن ها بپرهيزيم.

وقتي فردي در موقع دست دادن دست خود را بالاتر از حد معمول (در حد کمر) قرار داد نشان از تکبر و رييس مابي آن فرد دارد.

اما دست دادن با شغل افراد نيز ارتباط دارد! به طور مثال بسياري از ورزشکاران هنگام دست دادن نيرو و قدرت خويش را کنترل مي کنند، درنتيجه به آرامي دست مي دهند. هنرمندان چيره دست و ماهر، نوازندگان وجراحان نيز مراقب دست هاي خود بوده و به آن ها حساسند و در محافظتشان مي کوشند.

دست دادن ديپلماتيک هم خاص سياستمداران است. اين نوع دست دادن به ويژه طي مبارزات انتخاباتي توسط کانديدها و يا ملاقات هاي رسمي سران و وزيران ديده مي شود. شکل معمول آن گرفتن شانه يا بازو با دست چپ هنگام دست دادن است. تهنيت و درود دو دوست قديمي به اين شکل پذيرفتني است، اما براي بسياري از افراد در مواجهه با کساني که آشنايي چنداني ندارند، اين گونه دست دادن ناخوشايند است. آنان اين امر را به عنوان حرکتي تظاهرآميز و رياکارانه تلقي مي کنند، اما هنوز بسياري از سياستمداران به انجام اين عمل اصرار مي ورزند.

همچنين آداب و رسوم دست دادن در کشورها و فرهنگ هاي مختلف متفاوت است. فرانسوي ها درست مثل ما در هنگام ورود و خروج با يکديگر دست مي دهند. آلماني ها تنها يک بار با هم دست مي دهند. برخي از آفريقايي ها پس از هربار دست دادن، بشکن مي زنند که حاکي از رهايي و آزادي است. مردم برخي از کشورها هم دست دادن را خوب نمي دانند. امريکايي ها خيلي محکم دست مي دهند که احتمالاً از رقابت هاي سنگين جسمي مانند کشتي سرخ پوستان نشات گرفته است. پيچيده ترين شکل دست دادن را سياهان امريکايي دارند که شامل چند عمل پيچيده است.

دست دادن شکل تکامل يافته اي از ارتباط غير کلامي است که طي ساليان سال به نمادي جهاني در ارتباطات بدل شده است.

مثلاً بالا نگه داشتن دو دست که دلالت بر همراه نداشتن سلاح دارد، بعدها به درود و تهنيت و صلح طلبي در ابتداي خوشامدگويي بدل شده است. رومي ها با الهام از اين عمل دست بر سينه مي گذاشتند. آن ها حتي به جاي دست دادن، بازوهاي هم را هم مي گرفتند.

دست دادن امروزي نشانه اي از خوشامدگويي و پذيرايي است. تماس کامل دو کف دست، بيانگر صميميت و حاکي از يکرنگي و يکي بودن است.

منبع